Odpowiedź na pytanie, jak odstawić alkohol, teoretycznie wydaje się prosta. Wystarczy skorzystać z opieki profesjonalistów, zrezygnować z używek i nie wracać więcej do picia. W praktyce działanie to jest bardziej skomplikowane. Zaprzestanie picia alkoholu może bowiem wywołać szereg objawów groźnych dla zdrowia i samopoczucia psychicznego chorego. Ważne zatem, by całkowite odstawienie alkoholu odbyło się w specjalistycznej placówce medycznej.
Długotrwałe spożywanie alkoholu najczęściej ma skrajnie negatywny wpływ na zdrowie pacjenta. Uszkodzenie wątroby, złe samopoczucie fizyczne i psychiczne, rozwój schorzeń przewlekłych – to tylko niektóre ze skutków długotrwałego picia alkoholu. Trwanie w tzw. ciągach alkoholowych może utrudnić uczestnictwo w kompleksowej terapii choroby alkoholowej.
Poszczególne etapy leczenia alkoholizmu cechują się charakterystycznym przebiegiem, ale mają wspólny cel. Dzięki kompleksowej terapii uzależnienia alkoholowego możliwe staje się odstawienie substancji odurzającej przez uzależnionego i wycofanie niektórych konsekwencji nadużywania alkoholu. Jako złożony proces, leczenie alkoholizmu składa się przede wszystkim z odtrucia alkoholowego, psychoterapii i awersyjnych metod wspomagających.
Trudna decyzja o podjęciu terapii alkoholizmu należy przede wszystkim do osoby uzależnionej. Najwyższy poziom skuteczności terapii choroby alkoholowej dokumentuje się wówczas, gdy chory samodzielnie i dobrowolnie poddaje się kompleksowemu leczeniu. Przymusowa terapia odwykowa obarczona jest ryzykiem nawrotu choroby alkoholowej.
Reakcja disulfiramowa jest patologiczną odpowiedzią organizmu na reakcję etanolu z lekiem zawierającym disulfiram (stąd jej nazwa). Występuje po wykonaniu zabiegu zaszycia wszywki alkoholowej w organizmie pacjenta uzależnionego od substancji odurzającej, w przypadku gdy nie zastosuje się on do zaleceń lekarza i spożyje alkohol. Disulfiram jest lekiem stosowanym pomocniczo w terapii choroby alkoholowej. Pomaga w sztucznym utrzymaniu długotrwałej abstynencji.
Wyjście z alkoholizmu bez terapii nie jest możliwe. Skuteczne leczenie alkoholowe podejmuje się jedynie w specjalistycznych ośrodkach leczenia uzależnień. Życie po leczeniu alkoholizmu powinno być spędzone w całkowitej trzeźwości. Abstynencja pacjenta zachowana do końca jego życia jest celem wszelkich oddziaływań terapeutycznych.
Przymusowe leczenie alkoholika w polskich warunkach możliwe jest wyłącznie w ściśle określonych prawem sytuacjach. O konieczności tej decyduje sąd rejonowy na wniosek Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych lub prokuratora. Brak zgłoszenia się na dobrowolne leczenie skutkuje obowiązkowym podjęciem terapii alkoholizmu zwłaszcza w przypadku, gdy zachowanie uzależnionego odbiega od społecznych standardów.
By utrzymać trzeźwość po zakończeniu leczenia choroby alkoholowej, należy postępować zgodnie z określonym przez specjalistów planem zdrowienia. Otrzymanie wystarczającego wsparcia ze strony specjalistów i najbliższych to połowa sukcesu. Gdy osoba uzależniona zaczyna prowadzić nowy styl życia po odwyku, istotne są dla niej informacje, jak radzić sobie z negatywnymi emocjami i pokusami. Pomocna jest również świadomość, że w razie potrzeby może ona zwrócić się do swojego lekarza nawet po zakończeniu terapii.
Życie z alkoholikiem upływa zwykle pod znakiem niepewności i niebezpieczeństw. Konsekwencje długotrwałego spożywania alkoholu odczuwają bezpośrednio nie tylko osoby uzależnione. Nałóg wpływa bowiem na sposób funkcjonowania całych rodzin oraz innych grup społecznych, w których obecność chorego odgrywa rolę.
Zatrucie alkoholem to stan, do którego prowadzi nadmierne spożycie alkoholu etylowego lub wypicie alkoholu nieprzeznaczonego do picia. Charakteryzuje się złożonymi dolegliwościami natury psychosomatycznej. Stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka. Z tego względu konieczne jest szybkie podjęcie leczenia zatrutego pacjenta.
